
Hoe kan het gebeuren dat vrouwen een zwangerschap uitdragen zonder dat iemand hiervan weet? Zonder dat de omgeving het opmerkt? Meer nog, soms berichten kranten over vrouwen die zich, tot de bevalling, niet bewust waren van de eigen zwangerschap. Het gaat om verhalen van een verborgen zwangerschap die uitmondt in een eenzame bevalling. Dergelijke extreme situaties komen ook voor in onze contreien. Soms met actieve of passieve neonaticide tot gevolg. Neonaticide werd vroeger wel eens het ‘dienstbodendelict’ genoemd. Dienstmeisjes werden ongewenst zwanger van de heer of zoon des huizes. Uit angst voor hun reputatie en voor een uitzichtloze situatie hielden veel meisjes de zwangerschap geheim. Na de geboorte werd het kindje vaak gedood of ergens achtergelaten.
Anno 2009 overheerst echter de mening dat er voldoende mogelijkheden bestaan om een ongewenste zwangerschap te voorkomen. Abortus werd gelegaliseerd. Kanalen voor sociaal-economische en psychische hulpverlening zijn legio. Schrijnende situaties, zoals november 2008 in Kessel-Lo, beroeren dan ook de gemoederen en roepen veel vragen op.
In mei 2007 stelde het Instituut voor Familiale Politiek (IFP) zijn tweede rapport, over de evolutie van het gezin in Europa, voor aan de Europese Unie. Een deel van het luik over de evolutie van het geboortecijfer beslaat abortus. Het cRZ stelt zich vragen bij de wetenschappelijkheid van het gepresenteerde cijfermateriaal en de eraan verbonden conclusies. Wij plaatsten onder meer vraagtekens bij de geschetste evolutie van de abortuscijfers van de EU-lidstaten en de positie die België daarin bekleedt. Daarom spraken wij met het CESO, Centrum voor Sociologisch Onderzoek van de KUL, en vroegen hen om een reactie.